Pokazywanie postów oznaczonych etykietą serial. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą serial. Pokaż wszystkie posty

piątek, 9 stycznia 2015

[38] Serial: "Manhattan" (2014)

Dawno już nic nie pisałem, więc pomyślałem, że najwyższa pora zacząć jakoś ten nowy, 2015 rok. Padło na serial "Manhattan" Sama Showa. Zapraszam na recenzję 6 początkowych odcinków pierwszego sezonu, po których wyłania nam się już całkiem sugestywny obraz tego z czym mamy do czynienia i czego możemy oczekiwać dalej.

środa, 29 października 2014

[28] Serial: "Nowa" (2010)



Nie ma nic gorszego niż pier***nięte i nielogiczne dialogi już w początkowych scenach seriali wygłaszane przez aktorów, którzy zupełnie nie pasują do roli. Takim oto przykładem jest cały twór TVP pod tytułem „Nowa” razem ze z dupy wyjętą (jak zwykłe zresztą) obsadą. Pani Kożuchowska, najsłynniejsza nalewaczka zupy po tej stronie Wisły w roli twardej, inteligentnej, szalenie skutecznej, nielicho przeszkolonej, nieugiętej inspektor policji wygląda co najmniej jakby miała permanentną menstruację. A dialogi jakie ktoś dla niej napisał, to czysty absurd. No bo posłuchajcie pierwszego z nich:

- Więc będziesz z nami 6 miesięcy. Na początek zasady współpracy. Mówimy do siebie na „ty”. Jeśli wydaje polecenia wykonujesz je w 100%. To jest jasne? (Super-hiper obwieszona dyplomami nieziemsko inteligentna blond policjantka)
- Tak. (Super-stażystka)
- Nie oczekuję od ciebie potakiwania!

No rzesz k***a mać! Ale o co chodzi?! Skoro głupia bl*dź zadaje pytanie, a ewidentnie fraza „To jest jasne?” Brzmi oraz była intonowana jak pytanie, a dziewczę na nie odpowiada, to na c*uj ten idiotyczny odzew?! Co, miała zaprzeczyć? Ja pi***olę! Jeśli na to idą pieniądze z mojego abonamentu, to chyba wyemigruje. I pomyśleć, że dla tego nieziemskiego szajsu nie nakręcili ostatniej serii „Gliny”. Zabrali kasę genialnym twórcom, żeby stworzyć serial dla infantylnych nastolatek.


Żałosne są też różne „techniki/metody” śledcze jakie lansuje ten gniot. No bo posłuchajcie tego:

- Jedziemy na miejsce zbrodni? (Super-stażystka)
- Nie. (Wolski, super-cyniczny policjant z niewiadomo-jakim-stażem, lecz szalenie doświadczony i niesłychanie elokwentny)
- Dlaczego?
- Nie lubię przeszkadzać patologowi, a poza tym lubię być przygotowany.
- To znaczy co?
- To znaczy, że jedziemy do mieszkania ofiary.

Co Wy na to? Ciekawe, prawda? Pierwszy raz słyszę, widzę, czytam (niepotrzebne skreślić), żeby policjant prowadzący śledztwo zamiast na miejsce zbrodni jechał do domu ofiary. Na c*uj się tam szwendać skoro rozwiązanie może być na miejscu zbrodni. Ale nie! Trzeba lansować nowe trendy i zaprzeczać oczywistościom. Choć w sumie ja się na policyjnej robicie nie znam, a oni na planie na pewno mieli jakiegoś „eksperta” (czy aby na pewno?), który nad tym wszystkim choć w najmniejszym stopniu panował i starał się nadać działaniom ekipy choćby cień realności.
A to dopiero 12 minuta serialu :D Już się nie mogę doczekać co będzie dalej. Sasasasa...
No nie, no ku**a, no nie! Nie zdążyli przyjechać na miejsce zamieszkania - tak wiem, brzmi to dziwnie, bo powinno być przestępstwa albo zbrodni - a już kolejny kwiatek.
- Co możemy powiedzieć o denatce po tym jak mieszkała? (Wolski, super-cyniczny policjant z niewiadomo-jakim-stażem...)

A nie lepiej naprawdę pojechać i ją obejrzeć?!

Ale wychodzi na to, że takie stanie w progu mieszkania jest szalenie pożyteczne, ponieważ metod dedukcji Wolskiego nie powstydziłby się nawet sam Sherlock Holmes. Jedno spojrzenie PRZEZ ŚCIANĘ (wiecie, taki specjalny super wzrok, który ma Superman) na zdjęcie i Wolski od razu wie, że denatka uprawiała paintball. Po tym jak są ustawione przybory toaletowe i materiały związane z pracą, wie również, że w szafie nie ma żadnych strojów dyskotekowych, więc na pewno była pracoholiczką i nie miała życia towarzyskiego. Fascynujące spostrzeżenia! A może dziewczyna, która lubi paintball i na zdjęciu jest w wojskowej - o zgrozo z niemieckimi naszywkami - kurtce, wolała chodzić w trampkach i swetrze do pubu? A to że nie ma dwóch szczoteczek do zębów znaczy po prostu, że pier***liła się jak królik, ale preferował związki na jedną noc? Kurcze, im dalej tym lepiej. Aż nie mogę się oderwać od ekranu normalnie :D 


I jeszcze Andrzej Nejman z tą swoją rolniczo-chłopską aparycją w roli geeka komputerowego jako specjalista...hmm...no właśnie nie wiem za bardzo od czego, bo ma szerokie spektrum obowiązków od balistyki po wszelkie inne dowody z miejsca zbrodni. Można więc chyba powiedzieć taki super-technik. Alllleeeee! W tym serialu wszyscy zasługują na przedrostek „super”. Ale super! A tak naprawdę, to chwyt żałosny aż boli, zerżnięty, i to w kiepski sposób, z seriali zachodnich. To już mimo wszystko, choć serial również uważam za gniot, bardziej przypadł mi do gustu Chabior w roli szalonego patologa w „Komisarzu Alexie”.

No i wreszcie Piotr Grabowski w roli patologa. Znów pomyłka, bo buc z niego niesłychany, ale w takim złym tego słowa znaczeniu (jeśli ono w ogóle ma pozytywny wydźwięk). Patrzę na niego i widzę, że nie pasowałby mi do żadnej roli, a jak przez mgłę kojarzę go jedynie z „Mdłości nad rozlewiskiem”, więc po raz kolejny jest słabo na polu castingu. A może po prostu brali kto był wolny? :| Chociaż nie, bo przecież pani Kożuchowska schowała do szafy chochlę i umarła w kartonach, aby wystąpić w tym serialu.

Pierwsze przesłuchanie świadka to również niezła parodia. Z dupy wzięte pytania, które tak naprawdę do niczego nie prowadzą, a mają chyba tylko posłużyć zrobieniu wrażenia na super-stażystce.

Kolejny feler to ten mentorski ton Wolskiego, który krzyczy, że: „Policja to nie jest szkółka niedzielna”, a to co mówi ewidentnie właśnie na szkółkę wskazuje. No i te przekomażanki, które w zamyśle miały być zabawne i naprawdę na poziomie, ale niestety takie nie jest. Są płytkie i niepotrzebne. Być może twórcy chcieli, aby poprzez tę początkową niby-wrogość (zgodnie z powiedzeniem: „Kto się czubi ten się lubi”) później wyewoluować uczucie między tą dwójką. Niestety, po pierwsze - numer niesłychanie oklepany, a po drugie - wykonanie kiepskie. Gdyby wróciły stare dobre czasy pilotów seriali (które istnieją na zachodzie, ale u nas chyba nie są praktykowane), to ten gniot nigdy nie wszedłby do produkcji.

No i to obleśne międlenie kanapek. No kurcze, to było w miarę zrozumiałe u porucznika Zubka z „07 zgłoś się”, ale tutaj zupełnie się nie wpasowuje :/ (ludzie! Mamy XXI w., kanapki były dobre za komuny!). I najgorsze, że nie jest to zwykłe jedzenie, a obrzydliwe dziamganie mordami jak u zwierząt przeżuwających.


A co z główną bohaterką, w którą wciela się (chyba po raz pierwszy na ekranie) Justyna Schneider? Wydaje mi się, że mimo tego, że to serial o niej, to jest tam zupełnie zbędna i nic by się nie stało jakby jej nie było, ponieważ jest żałośnie wkurzająca. I nie wiem co bardziej mnie w niej denerwuje: jej zarozumiałe miny i przemądrzałość czy brak kompetencji do wykonywania zawodu i ten jej styl „na prymusa” (...wiem wszystko...wszystko zrobię najlepiej...o kurde dostałam w ryj...o kurde, zaraz mnie zastrzelą...ratunku!).

No i to beznadziejne zakończenie. Powiedzenie dziewczynie, która dwukrotnie dała się zaskoczyć zabójcy, w tym raz dostała w ryj, a za drugim razem mało nie skończyła z garścią śrutu w swoim jestestwie i przy okazji naraziła swojego partnera na śmierć (niby miał kamizelkę, choć nie wiadomo skąd, bo ona nie miała a razem jechali na akcję), że: „Dobra robota. Jak na nową”. I później ten jej głupi, zarozumiały uśmieszek pewności siebie w stylu „ja wam jeszcze pokaże”, to coś co dla kogoś starszego niż 13-15 lat jest chyba nie do przyjęcia.

Niestety, tym oto smutnym akcentem kończę tę recenzję, a raczej relację z pierwszego odcinka tragedii pt. „Nowa”. Napiszę krótko, nie oglądajcie tego!

Moja ocena -1/10 (to nie jest myślnik, to minus)

P.S. Gratuluje tym, którzy dotrwali ze mną do końca ;)

niedziela, 26 października 2014

"Won mnie z mojego telewizora"... cz.2

Wydaje mi się, że nadszedł czas na to, aby powrócić do mojego cyklu przedstawiającego subiektywny wybór audycji (seriali i programów), które nie powinny dłużej zabierać naszych pieniędzy i naszego czasu. A piszę o tych "naszych pieniądzach" z takiego w względu, że największe zarzuty mam jak zwykle do Telewizji Polskiej.

Pierwszym serialem, który już dawno wyeksploatował swoją formę i możliwości scenariuszowe to niezaprzeczalnie "Ojciec Mateusz". Dodanie tam tej nowej milicjantki, potwierdza moje słowa, gdyż dodawanie nowych postaci dowodzi, że pierwotny zamysł już się skończył (podobnie było na przykład z "Ranczem", "Światem wg Kiepskich"). A tak swoją drogą to Sandomierz nie jest znów tak dużym miastem, żeby trup kładł się tak gęsto - a już przeszło 160 odcinków tego gniota wyprodukowali!

Drugim kasztanem polskiej kryminalnej sceny serialowej jest żałosny twór określany w pewnych kręgach jako "Komisarz Alex". To kolejny przykład, że w Polsce wciąż brak fachowców od castingu (osobniki takie jak Wesołowski czy Walach powinny z Foremniak, Kożuchowską i Kurowską założyć fermę kur, albo plantację pieczarek), a także, że MY POLACY nie potrafimy zrobić ciekawego serialu mając nawet gotowy światowy format, który sprawdził się przedtem w wielu krajach. 

Trzecim serialem jest również twór TVP, który jest znowuż najlepszym przykładem na to, że jak rezygnuje odtwórca głównej roli, to choćby skały srały nic nie da się już poradzić i serial zwyczajnie trzeba utrącić. Ale przecież nie w Polsce! U nas dają Anne Gierman ze wstrętnym kartoflem, okrągłymi polikami oraz bez krztyny talentu i myślą, że wszystko pójdzie dobrze jak w rosyjskich szlagierach... Jakby ktoś się jeszcze nie zorientował, to mowa jest tutaj o serialu "Blondynka".

No i na sam koniec zostawiam sobie jak wisienkę na torcie coś co myślałem, że już dawno się skończyło jednak ostatnio zostałem bardzo niemiło wyprowadzony z błędu, czyli Familiadę. Program żenujący, jak prowadzący i jego słynne dowcipy. Jest to kaszan posunięty do tego stopnia, że nawet się już rodziny w Polsce skończyły, które chciałyby tam wystąpić a on ciągle trwa zapraszając do udziału różne kościelne oazy albo inne "Klany Marcheweczek (sic!)". Czasem wydaje mi się, że "trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść..." jak śpiewał Markowski. Ale jednak kasa jest kasa, styl i klasa to nie u nas.

Żałosne.

poniedziałek, 2 września 2013

[18] Książka: 07 zgłoś się. Opowieść o serialu (alternatywny tytuł brzmi "07 zgłoś się. Kulisy powstawania serialu") - Piotr K. Piotrowski (2013)

Jak już wszyscy (którzy czytali post o moich ulubionych serialach polskich) dobrze wiedzą, jestem wielkim fanem serialu 07 zgłoś się. Z tego też względu czytam wszystko, no prawie wszystko, co na temat tego serialu trafia do księgarni, bo lubię dowiadywać się o smaczkach tej, nietuzinkowej przecież, produkcji. I czasem fajnie "w towarzystwie" zabłysnąć jakąś ciekawostką :D Książka Piotrowskiego jest właśnie kopalnią wiedzy, może dość płytką, ale zawsze, na ten temat. 

Alternatywny tytuł

Dzieje się tak z prostego względu. Autor postanowił darować sobie wszystkie encyklopedyczne zestawienia dotyczące każdego z odcinków i ograniczył się jedynie do czasu trwania, skrótu fabuły, i autorstwa pierwowzoru - bo jak wiedzą wszyscy fani serialu, każdy odcinek był adaptacją opowiadań milicyjnych, przeważnie pochodzących z serii "Ewa wzywa 07", ale nie tylko. Po tych kilku zdaniach przechodzimy już do meritum sprawy, czyli do ciekawostek z planu kręcenia każdego z odcinków. Ciekawostek zdradzać nie będę, bo z pewnością każdy fan sam chętnie sięgnie po książkę. Napiszę tylko o kilku rzeczach, które są nad wyraz interesujące. 


Po pierwsze, w książce pojawia się krótkie opowiadanie które ukazuje nam losy Borewicza sprzed pierwszego odcinka serii "Major opóźnia akcję". Rarytas dla fanów serii. Po drugie, mamy prześledzoną prawie całą historię polskiego kina kryminalnego do momentu powstania serii 07 zgłoś się. Jest też kilka ciekawostek o samym reżyserze, to jak zaczynał jako dokumentalista (i był nim tak naprawdę przez całą swoją karierę), poprzez Przygody psa cywila aż do 07 zgłoś się i dalej. Bardzo dużo portretów aktorów drugoplanowych, takich jak najbliżsi współpracownicy Bronisława Cieślaka czyli Zdzisław Kozień, Jerzy Rogalski, Zdzisław Tobias, Ewa Florczak i wielu wielu innych. Bo jak wiemy w 07 zgłoś się przewinęła się większość utalentowanych aktorów tamtego pokolenia. No i oczywiście pięknych i utalentowanych aktorek. O nich też jest sporo. Ale to już musicie przeczytać samodzielnie. Zachęcam, bo warto. 

Autor książki: Piotr K. Piotrowski i porucznik Borewicz: Sławomir Borewicz podczas zbierania materiałów do książki

Podsumowując, książkę oceniam na bardzo mocne 7/10, gdyż sądzę, że danie jej 8/10 było by niesprawiedliwością wobec innych, bardziej wartościowych pozycji. Dałbym 8/10 gdyby książką było trzy razy obszerniejsza i tak samo ciekawa, ale i tak uważam, że to obowiązkowa pozycja dla każdego fana porucznika Borewicza. 


P.S. Ostatnio, w szale Borewiczomani, udało mi się nabyć, tzw. drogą kupna, całą serię książek z przygodami 07. Co ciekawe w prenumeracie, w momencie ukazania się, kosztowała jedyne 147zł, a ja kupiłem za...42 zł :D Dobrze jest czasem poczekać! Książeczki są cieniutkie i malutkie więc jedna pewnie na 1-1.5 h, ale może będą jakieś ciekawostki, które nie przeszły przez cenzurę, bo każda książka jest pisana przez reżysera - Krzysztofa Szmagiera - na podstawie scenariusza odcinka, choć to trochę zakrawa na absurd, bo scenariusz odcinka powstawał na podstawie literackiego pierwowzoru :D

sobota, 27 kwietnia 2013

[8] Top 10: Seriale polskie!

Tak jak wczoraj zapowiedziałem - dziś ranking moich ulubionych seriali polskich! Jak zauważyłem po wstępnej selekcji i analizie - będzie ciężko zebrać całą 10-kę, przez co na liście mogą się znaleźć seriale mniej znane, ale zobaczymy jak to wyjdzie "w praniu" :)


Zapraszam!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...