Pokazywanie postów oznaczonych etykietą science fiction. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą science fiction. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 13 marca 2016

[156] Film: "Kraina jutra / Tomorrowland" (2015)

Kraina jutra to stworzona z rozmachem, piękna opowieść o wierze w ludzi i nadziei na to, że nigdy nie jest za późno. Że nie wolno się poddawać i nawet w chwilach, kiedy wszyscy stracili złudzenia trzeba walczyć do samego końca o lepsze jutro. Bo ono jest w naszych rękach.

poniedziałek, 15 lutego 2016

[183-184] Książki: "George Best. Najlepszy" - Roy Collins, George Best (2015); "Gwiezdne Wojny. Jak podbiły wszechświat?" - Chris Taylor (2015)

Dziś krótko, bo w pierwszym przypadku nie ma za bardzo o czym pisać, a w drugim jest tego tak dużo, że nie chciałoby się wam czytać. 

Kiedy sięgałem po tę książkę spodziewałem się nie lada petardy. Widziałem bowiem już kiedyś film bazujący na historii życia Besta i był on naprawdę ciekawy. Jednak to co dostajemy, w tej spisanej trzy lata przed śmiercią autobiografii, przechodzi wszelkie pojęcie. Książka jest pisana w sposób nonszalancki, jakby od niechcenia. Best nad każdym wydarzeniem, choćby nie wiem jak ważny, przelatuje bardzo pobieżnie, praktycznie bez żadnych emocji pędząc do kolejnego. Nic nie wydaje się warte pogłębionej refleksji. Wszystko jest jakby mało znaczącym elementem jakich wiele. Do tego stopnia, że w pewnym momencie lektury gdzieś mi umknęło około 13 lat życia tego najsłynniejszego zawodnika Manchesteru United, kiedy na jednej stronie miał lat trzydzieści kilka a na kolejnej był już dobrze po czterdziestce. Może nieuważnie czytałem, a może ten wycinek życia wydawał się Bestowi na tyle mało istotny, że postanowił go pominąć milczeniem.

Jak na biografię sportowca, jest w niej również zaskakująco mało sportu. Chyba, że sportem nazwiemy chlanie i uganianie się za panienkami. Wtedy możemy czerpać pełnymi garściami.

Tak wysoka ocena jedynie za wątek związany z alkoholizmem i odczucia chorego na niego człowieka pisane z pierwszej ręki.

Moja ocena: 4/10 

Genialna, obszerna, wielowątkowa i wielokontekstowa analiza przyczyn powstania, a także późniejszej popularności całego uniwersum znanego dziś pod nazwą Gwiezdne Wojny.

Autor przybliża nam postać Lucasa starając się wyjaśnić jak doszło do tego, że stworzył on jeden z najbardziej kultowych (jeśli nie najbardziej) elementów popkultury.

Dowiemy się w jakich bólach i trudach rodził się pierwszy szkic pierwszego filmu, i jakie trudności napotykał reżyser podczas kręcenia kolejnych części. Dowiemy się również dlaczego trzeba było tyle lat czekać na kolejne trzy epizody i czemu są tak różne od części IV, V i VI. Poznamy historię całej franczyzy jaką są Star Warsy od momentu jej powstania poprzez przejęcie jej przez Disneya do chwili obecnej. Jest tutaj także mowa o ludziach wiązanych z jej tworzeniem, a także z jej wielbieniem. Poznamy psychofanów i maniaków oraz osoby, które związały się z tym wyimaginowanym uniwersum z czystej, dziecięcej fascynacji i trwają w niej przez dziesiątki lat.

Książkę tę polecam każdemu kto lubi Gwiezdne Wojny i chce lepiej zrozumieć dlaczego są właśnie takie i jak do tego doszło.

Moja ocena: 10/10

 

czwartek, 11 lutego 2016

[182] Książka: "Marsjanin" - Andy Weir (2014)

"Choć zawsze uważałam, że lepiej najpierw przeczytać książkę, a później obejrzeć film, to w tym przypadku zmiana kolejności zupełnie nie przeszkadza."
                                                                                                                                                      - Ulinka
 

sobota, 9 maja 2015

[118] Film: "Avengers: Czas Ultrona / Avengers: Age of Ultron" (2015)

Miała być dziś recenzja "Kingsman: Secret Service", ale że to starszy film, a wielu z Was się pewnie zastanawia czy warto wybrać się na coś aktualnie granego w kinach, jak na przykład na nowych "Avengersów", to dla nie lubiących czytać napiszę krótko - no jasne k***a, że TAK! ZAJEBISTA część!!!
Dla tych, którzy mają więcej czasu i nie stronią od liter zapraszam na obszerniejszy tekst zamieszczony poniżej:)

Powiem szczerze, że do tej pory nie byłem zwolennikiem gromadzenia wszystkich bohaterów w jednej produkcji. Za mało dla nich tam miejsca i w pierwszej części wydawało mi się, że każdy ciągnął przysłowiową kołdrę w swoją stronę w zupełnie nieatrakcyjny dla mnie sposób. Stąd też moimi faworytami do tej pory były epizody z poszczególnymi postaciami opowiadającymi swoją własną historię. Bardzo mi się podobał Kapitan Ameryka i Iron Man, choć już zdecydowanie mniej Thor. 

Być może wynikało to z dłużyzn w środkowej części filmu, a może z mojego dziwnego gustu, jednak pierwszą część Avengersów również nie przypadła mi do gustu i oceniłem ją najniżej ze wszystkich opowieści z Marvelowego uniwersum, które do tej pory ujrzały światło dzienne (oczywiście chodzi mi o te z aktualną obsadą).

Nie ma to jak dobre, mocne wejście!

Tym razem Jossowi Whedonowi wszystko się udało. Dosłownie wszystko. Film ten zrekompensował mi rozczarowanie siódmą częścią serii F&F i spowodował, że na dobre 2.5h zapomniałem o korkach w moim głupim mieście. Ba! Był na tyle emocjonujący, że obgryzłem nawet jednego paznokcia, co zdarza mi się niezmiernie rzadko podczas oglądania kina czysto rozrywkowego!

W filmie wystąpili: ...

Co ciekawe, w sumie nic się nie zmieniło w stosunku do poprzedniej części. Znów mieliśmy grupę superbohaterów oraz ich szalenie utalentowanych pomocników (Czarna Wdowa i Sokole Oko). Ponownie też nad światem zawisło widmo całkowitej apokalipsy, któremu mogą się przeciwstawić jedynie Avengers. Po raz kolejny ci źli, a tak dokładniej ten zły, którego przez przypadek stworzyli Banner i Stark, również miał na swoje usługi ludzi z super mocami (tym razem bliźnięta Maxsimoff). Nie zabrakło również drobnych utarczek wewnątrz zespołu i starć o władzę. Jedynymi elementami, których nie było są lęki Avendersów, sprowadzone na nich przy pomocą zdolności Wandy Maximoff oraz tajemniczy sojusznik, który pojawi się pod koniec filmu. Tym razem udało się z tych składników przyrządzić zdecydowanie smaczniejsze danie.


Jednak, w przeciwieństwie do części z 2012 roku, tutaj grupa się już znała. Pierwsza walka pokazała im, że w ich przypadku jedność znaczy więcej niż każdy z nich osobno. Było łatwiej się dogadać i przeciwstawić pokusie działania na własną rękę. Mnie to pasowało. Fajnie się ogląda zgrany zespół indywidualności, w którym każdy członek grupy wie, że może liczyć na pomoc ze strony innych. 

Potrzeba czegoś naprawdę dużego, żeby zatrzymać tego zielonego xD

Dużo humoru, przemyślany scenariusz i w miarę logiczna historia sprawiają, że film ten ogląda się naprawdę świetnie i jest szalenie pasjonującą rozrywką, która miejscami bawi, czasem rozczula, ale w najważniejszych momentach trzyma w napięciu i nie puszcza aż do momentu kulminacjnego.

Moja ocena - bez krępacji i niepotrzebnego krygowania się - 10/10!

P.S. Dla spragnionych romantycznych uniesień zaznaczam, że jest też wątek miłosny xD

wtorek, 21 października 2014

[109-110] Książki: "Metro 2034" - Dmitrrij Głuchowski (2010); "Dzienniki kołymskie" - Jacek Hugo-Bader (2011)

Dziś tak na szybciora dwie kolejne recenzje książek, które przeczytałem już jakiś czas temu i najwyższy czas żeby je zrecenzować. Książki może trochę odległe od siebie, bo jedna to SF a druga reportaż, ale w sumie wcale nie tak bardzo, bo łączy je miejsce, o którym opowiadają - Rosja, ta współczesna z "wycieczki" Badera i ta wyimaginowana, podziemna, jak w "Metrze 2034" Głuchowskiego.

"Metro 2034" - Dmitrij Głuchowski (2010)

"Metro 2034" jest kontynuacją, choć w przypadku tej książki wypadało by raczej użyć stwierdzenia "marnymi popłuczynami" "Metra 2033", w której znów trafiamy do moskiewskiego podziemnego miasta, aby tym razem rozprawić się... no właśnie nie pamiętam z czym i po co:| I to jest cały szkopuł i wada tej książki. Gdyby nie to, że jej nie czytałem a jedynie słuchałem jeżdżąc na rowerze, to już po kilkudziesięciu stronach bym ją "jeb*** w kąt" i nigdy nie wziął do ręki ponownie. Jest to bezapelacyjnie jedna z najnudniejszych książek jakie czytałem w tym roku, a nie wiem czy też nie w ciągu ostatniej dekady. I gdybym to na nią trafiła w pierwszej kolejności zamiast na "Metro 2033", to już bym chyba "Metra 2033" nie przeczytał. Swoją drogą nie mam pojęcia jak ten sam autor, w tym samym świecie może stworzyć dwie tak odmienne poziomami historie?!:| Nie chce mi się przytaczać fabuły, bo jest niestrawna jak kisiel z musztardą i napiszę prosto z mostu - nie czytajcie tego!

Moja ocena 2/10

"Dzienniki kołymskie" - Jacek Hugo-Bader (2011)

Jeśli natomiast chodzi o "Dzienniki kołymskie" to w porównaniu z "Metrem 2034" jest to niebo a ziemia. Bader po raz kolejny mnie nie zawiódł i przedstawił reportaż o Rosji taki na jaki czekałem i taki za jakie cenie go najbardziej. Krótkie historie zwyczajnych i całkiem niezwykłych ludzi przeplatane historią mijanych miejsc okraszone wpisami z dziennika, który dodatkowo był publikowany przez autora, często w katastrofalnych warunkach "internetowych" na bieżąco na portalu wyborcza.pl. Perypetie reportera na szlaku często zakrapiane solidną dawką alkoholu. Częste nawiązania do "Opowiadań kołymskich" Warłama Szałamowa. Rozmowy, rozmowy i jeszcze raz... przemyślenia nad Kołymą taką jaka jest obecnie i tym co spowodowało, że jest taka jaka jest. Oraz mentalność ludzi ją zamieszkujących. To esencja tego co dostajemy od Badera w jego "Dziennikach kołymskich". I na koniec taka konkluzja: wydaje mi się, że pan Milewski, autor czytanej przeze mnie niedawno "Transsyberyjskiej..." powinien się od swojego starszego kolegi jeszcze wiele nauczyć, choć jego książka również nie była zła (recenzja tutaj), to jednak sporo jej brakuje do poziomu "Dzienników...".

Moja ocena 8/10

niedziela, 31 sierpnia 2014

[24] Serial: "Flash" (2014) - przedpremiera, czyli odcinek pilot widmo

Jakiś czas temu w sieci - zupełnie nieoficjalnymi kanałami - pojawił się pilotowy odcinek nowego serialu, którego - głównym bohaterem ma być następny po Green Arrow, bohater uniwersum DC Comics - Barry Allen, czyli Flash. W oczekiwaniu na premierę serii pogrzebałem w necie za informacjami i właśnie na niego trafiłem. Zapraszam na moje spostrzeżenia co do tej adaptacji i wyniki mojego "dziennikarskiego śledztwa" na jej temat.

Arrow i Flash w... "Arrow"

sobota, 30 sierpnia 2014

[23] Serial: "Arrow" (2012)

Jak zakładałem tego bloga to moim głównym zamiarem było pisanie o serialach. Z biegiem czasu okazało się, że akurat ta czynność wychodzi mi najsłabiej (prawdopodobnie z tego powodu, że obejrzenie choćby jednego sezonu jest dość czasochłonne :/), a ostatnio tak się zeszmaciłem, że zacząłem nawet kawały publikować :) Ale czas wrócić do korzeni... Dziś zapraszam na recenzję serialu "Arrow".
 
Cała gromadka...

niedziela, 24 sierpnia 2014

[92-95] Filmowy Flesz #14: "Opiekun" (2012); "Millerowie" (2013); "Strażnicy Galaktyki" (2014); "Wkręceni" (2014)


Udało się cało i zdrowo wrócić z wakacyjnego wypoczynku, wiec pora uzupełnić zaległości na moim ulubionym kawałku internetowego "poletka". A że w trakcie tych chwil leniuchowania, oprócz odwiedzenia fascynującego iwentu jakim niewątpliwie był pierwszy w Polsce Festiwal Whisky w Jastrzębiej Górze (z którego relacja już wkrótce), udało mi się także obejrzeć kilka filmideł, więc pora na kolejny Filmowy Flesh. Tym razem #14.

wtorek, 5 sierpnia 2014

[85-87] Ksiązki: "Zemsta Hana Solo" (1979 / wyp. pol 1996); "Han Solo i utracona fortuna" (1980 / wyd. pol. 1996); "Rajska pułapka" (1997 / wyd. pol. 2000)

Zaczął się nowy miesiąc (jak patrzę w kalendarz to już dobrych kilka dni temu), więc wypadałoby coś napisać. Ostatnio recenzowałem pierwszą część przygód (pochodzących z drugiej trylogii) Hana Solo. W ciągu ostatnich kilku dni rozprawiłem się z kolejnymi dwoma częściami, a jak zapewne już wiecie (Ci co czytają powinni wiedzieć) lubię czytać książki pochodzące z serii... seriami. Nie powinno, więc nikogo zdziwić, że kolejna na tapetę wleciała druga trylogia Hana Solo (tak naprawdę to pierwsza jeśli chodzi o chronologię wydarzeń). Dziś pora na podzielenie się własnymi odczuciami na temat dotychczas przeczytanych tomów.

sobota, 2 sierpnia 2014

[84] Książka: "Han Solo na Krańcu Gwiazd" - Brian Daley (1979 / wyd. pol. 1996)

Hahaha :D Jak ja dawno nie czytałem nic z serii Star Warsów. No normalnie chyba z dziewięć lat będzie, kiedy to na fali mojej ekscytacji tuż przed premierą "Zemsty Shitów" łyknąłem kilka tomów, których akcja działa się niedaleko mających nadejść, w części kinowej, wydarzeń. Tamte książeczki nawet mi się podobały, ale i ja sam młodszy i głupszy byłem (czy na pewno?;>). Teraz jednak w ucieczce od literatury filmowej, z którą zmagam się już kilka tygodni z przyczyn czysto naukowych, chciałem uciec w coś lekkiego i prostego. Najpierw wpadł na warsztat "Takeshi...", który  jednak nie zachwycił, a teraz przyszła kolej na "Przygody Hana Solo" napisane przeszło 35 lat temu przez Briana Daley'a, których polska premiera miała miejsce akurat w roku śmierci autora.

niedziela, 27 kwietnia 2014

[57] Film: "Snowpiercer / Snowpiercer: Arka Przyszłości" (2013)

Już pewnie niektórzy z Was zaczęli podejrzewać, że tylko książki i książki. Nie ma obawy, filmy także oglądam, tylko jakoś zdecydowanie mniej chce mi się o nich ostatnio pisać. Jednak w najbliższym czasie pewnie pojawi się kilka recenzji filmowych z racji tego, że na dłuższy czas utknę na antologii reportaży "100/XX". Stąd też dziś pierwsza z nich. A będzie ona mianowicie dotyczyć filmu, który skończyłem oglądać kilka godzin temu (czyli nie już wcześniej obiecywana recenzja "42 - Prawdziwej historii amerykańskiej legendy", ani też "47 Roninów", choć i na nie przyjdzie pora), czyli "Snowpiercer'a" (z polskim podtytułem "Arka przyszłości", który ma się moim zdaniem do treści jak wół do karety).

Zamarznięty świat to wizja na rok 2031

Jeszcze, za pewne, nie wiecie, ale nie lubię kina post-apokaliptycznego, a ten film właśnie do takiej kategorii z grubsza można by zaliczyć. Stąd też moja, bardzo niska ocena dla "Drogi" (2009), która bazowała na nagrodzonej Pulitzerem książce Cormaca McCarthego, i brak zainteresowania innymi tego typu produkcjami. Jednak jakoś tak z nudów, przeglądając ofertę dostępnych filmów, zatrzymałem się na "Snowpiercerze", który zresztą także jest adaptacją, tym razem komiksu, i nacisnąłem play. Czy to był dobry wybór? Ja już zdecydowałem, a poniżej moje przemyślenia.

Rebelianci

Film Joon-ho Bonga (nie wiem kto zacz) opowiada nam o tym, jak po nieudanej próbie przeciwdziałania wciąż wzrastającemu globalnemu ociepleniu poprzez rozpylenie w atmosferze tajemniczego środka o nazwie CW7 (o którym zresztą w dalszej części filmu nie ma ani słowa), ziemię ogarnęło ogólne zlodowacenie, czyli inaczej mówiąc ponowna epoka lodowcowa. Jednak był sobie kiedyś pan Wilford (Ed Harris), który już od dziecka był zafascynowany "ciufciami". Marzył o tym, że kiedyś na stałe zamieszka w pociągu. Pan Wilford ziścił swoje marzenie. Jego pociąg jest ostatnim miejscem na ziemi, na którym panuje życie. Pociąg jest też samowystarczalny, ponieważ napędza go perpetum mobile, a jego odnawialne zapasy pozwalają przeżyć znajdującym się na jego pokładzie ludziom. Jednak pociąg, jak to pociąg, podzielony jest na klasy. My poznajemy tych z ogona, czyli tak jakby najniższy poziom w łańcuchu egzystencji. Zmuszeniu do życia w tragicznych warunkach od przeszło 17 lat (tyle akurat non stop kursuje dookoła ziemi Pociąg) mają już dość bycia traktowanymi jak zwierzęta. Postanawiają wszcząć rewoltę. Na ich czele staje młody Kapitan Ameryka...ups...przepraszam...Curtis (Chris Evans), który pod opieką swojego mentora Gilliama (John Hurt) obmyśla precyzyjny plan jak przejąc władzę nad Pociągiem. Jednak jak możecie się tego spodziewać nie wszystko idzie po ich myśli, a cały plan był tak naprawdę jedną wielką...nie napiszę, bo nie będziecie mieli radochy z seansu ;)

Szalona ministra Mason

Przejdźmy teraz do samego obrazu. Jak on został stworzony? Ano dziwacznie. I miejscami trochę surrealistycznie. Pan Wilford porównywany jest z Bogiem. Lokomotywa nazywana jest Świętą. W pociągu jest nawet szkoła, w której nawiedzona nauczycielka (w tej roli Alison Pill, która bardzo dobrze się sprawuje w roli nawiedzonych psychopatek, ale proszę, nie obsadzajcie jej już w żadnym filmie, który obejrzę!) wybrane dzieci uczą się o wydarzeniach jakie miały miejsce podczas podróży, np.  Rebelia Siedmiorga, czy też Insurekcja McGregora, czyli o buntach jakie zostały zdławione podczas tych 17 lat podróży. A także dość rozwiniętą administrację z panią ministrą (hahahahaha) Mason (świetna Tilda Swinton) na czele. Jedynie brudni rewolucjoniści wyglądają mniej więcej tak jak we wszystkich tego typu filmach. Jeśli natomiast chodzi o grę aktorską, to ona jest nawet w porządku. Postaci są dość wyraziste. Poznajemy dość dobrze historię najważniejszych z nich (po kawałku, bo po kawałku, ale pod koniec wiemy już wszystko co najważniejsze). Chris Evans może troszkę za często płacze, ale można mu to wybaczyć. 

Czas ruszać do boju

Jeśli chodzi o muzykę, nie pamiętam nawet, że jakaś była, więc szału nie zrobiła. Obrazy także nie, bo wszystko dzieje się w wąskich wagonach, czyli kadry są jakby ściśnięte i nie dają zbyt wielkiego pola do popisu. A zamrożony świat za oknami przesuwającego się pociągu jest...nudny. Ot, tu statek, tu jakiś domek, a tam znów kawałek śnieżnej góry. 

Nie ma to jak dobra edukacja, czyli nasza psychopatyczna nauczycielka

Wydaje się jakoby ten film miał nieść ze sobą jakieś przesłanie, ale ciężko mi powiedzieć jakie, więc jeśli ktoś kto już to oglądał wie, niech się podzieli. Ja osobiście wynudzić się nie wynudziłem, ale i filmy bez sensu mnie nie zachwycają z reguły, stąd też i ocena taka a nie inna. 

Ocena gatunkowa 5/10
Ocena ogólna 3/10

Nie mogło przecież zabraknąć też solidnej rąbanki

czwartek, 17 października 2013

[44-48] Film: "Star Trek Into Darkness" (2013); "Star Trek" (1979), "Star Trek: Gniew Khna" (1982); "Star Trek: W poszukiwaniu Spocka" (1984); "Star Trek: Powrót na ziemię" (1986)

Witam po długiej przerwie! Nie pisałem, bo za bardzo nie było o czym i co ważniejsze nie było kiedy:/ Mam teraz dość spore urwanie głowy, więc czuję, że częstotliwość umieszczania przeze mnie postów spadnie diametralnie, ale mam nadzieję, że nie na długo :)


Jednak znalazłem dziś chwilę aby podzielić się z Wami moimi spostrzeżeniami na temat ostatnich podbojów "oglądalniczych" (ehh... to słowotwórstwo :]). Tym razem padło na serię Star Treka. Jako, że wreszcie pojawił się na BR najnowszy film z tejże, postanowiłem niezwłocznie nadrobić swoje zaległości i od razu po niego sięgnąłem. 

czwartek, 11 kwietnia 2013

[11] Serial. Premiera: "Defiance" 2013

Tytuł:  "Defiance"
Produkcja: USA
Liczba odcinków (zaplanowanych): 12
Liczba sezonów: 1
Producenci: Rockne O’Bannon, Kevin Murphy i Michael Taylor
Premiera USA: 15 kwietnia 2013

Już w kwietniu będziemy mieli szansę zobaczyć kolną ciekawie zapowiadającą się premierę serialową. Amerykańska telewizja Syfy zaprezentuje swój nowy serial science fiction pod tytułem "Defiance". 2 kwietnia 2013 weszła na rynek gra MMO rozgrywająca się w świecie serialu. 

O czym będzie? "Defiance” (ang. opór) dzieje się na Ziemi w bliżej nieokreślonej przyszłości. Planeta jest wyniszczona walkami z obcymi zwanymi Votanami. Przybyli oni na naszą planetę, by na niej zamieszkać, po tym jak ich układ słoneczny przestał istnieć. Szybko odkryli, że nie są tu mile widziani, zaczęli więc atakować ludzi. Rozpoczęli również terraformowanie Ziemi i przekształcanie jej powierzchni w taki sposób, żeby ludziom nie było łatwo przeżyć. Po dekadach wojny obie strony dochodzą do wniosku, że muszą skupić się na przetrwaniu, i ogłaszają zawieszenie broni.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...